Buka ménu utama

Bangréng nyaéta pangembangan tina seni "Terbang" sarta "Ronggéng". Seni terbang éta sorangan mangrupa kasenian anu ngagunakeun "terbang", nyaéta sarupaning rebana tapi badagna tilu kalieun tina pakakas rebana. Dimaenkeun ku lima pamaén sarta dua urang panabeuh kendang badag jeung leutik.

SajarahÉdit

Mimiti mecenghulna seni terbang ieu nyaéta dina waktu sumebarna Ageman Islam anu dipigawé ku Wangsa Kusumah di mana seni terbang dijadikeun média pikeun da'wah. Sedengkeun "Ronggeng" nyaéta sebutan pikeun nu ngibing sarta sakaligus nu nyanyi atawa disebut ogé "Nyi Ronggéng". Alatan sebutanana "Nyi", mangka ronggéng saurang awéwé.

Nurutkeun panuturan para ahli seni (seniman), seni bangréng ieu asalna ti Kabupatén Sumedang sarta mindeng dipintonkeun dina acara-acara hiburan sarta acara husus kawas ngaruwat imah, ngadegkeun wangunan anyar sarta sukuran-sukuran séjénna.

Tumbu luarÉdit