Kecap "Kafir" asalna tina basa Arab.[rujukan?] كافر Nu hartina: jalma nu nyumputkeun atawa mungkir hal bener.[1] Sedengkeun sacara syara '(terminologi) kufur téh hartina teu iman ka Allah jeung Rosul, jeung boh ditampik atawa teu ditampik ku manéhna.[rujukan?] Jalma nu ngalakukeun kajahatan henteu satia, henteu percaya Allah jeung Rasul disebut kafir.[2]

Babagian KafirÉdit

A. Kafir dzimmyÉdit

Kafir dzimmy nyaéta kafir anu mayar jizya (upeti) nu dikumpulkeun unggal taun nu jadi sarat bisa henteuna maranéhanana hirup di nagara kaum Muslim.[3] Kafir kawas ieu ulah dimaotan lamun manéhna masih taat aturan nu ditimpakeun ka maranehna.[3]

B. Kafir mu'ahadÉdit

Kafir mu'ahad nyaéta jalma kafir nu geus aya pajangjian antara maranéhna jeung kaum Muslim supaya henteu perang salila nu geus disatujuan.[3] Jeung kafir kawas kieu ulah dimaotan salila maranéhanana ngalakonan kasepakata anu geus dijieun.[3]

C. Kafir musta'manÉdit

Kafir musta'man nyaéta kafir anu meunang jaminan kaamanan ti muslim atawa mayoritas Muslim.[rujukan?] Kafir ieu ogé ulah dimaotan salila aya jaminan kaamanan.[3]

D. Kafir harbyÉdit

Kafir harby nyaéta kafir salian tina tilu di luhur.[rujukan?] Jenis ieu kafir disyari'atkeun keur diperangan maké katangtuan dina Syari'ah.[3]

RujukanÉdit